Brawo, Shirley Valentine! Udany monodram w radomskim Teatrze Powszechnym na finał sezonu

Barbara Koś
Brawa dla Iwony Pieniążek! Barbara Koś
Monodram „Shirley Valentine” Willy’ego Russela w reżyserii Zbigniewa Rybki, zaprezentował w piątek,7 czerwca, na scenie kameralnej Teatr Powszechny. Ostatnia już w tym sezonie premiera stanowi aktorski popis Iwony Pieniążek.

„Shirley Valentine” angielskiego dramaturga to dobrze skrojony tekst obyczajowy, który ma w sobie coś z harlekina, lecz tak do końca harlekinem nie jest. Zawiera bowiem głębsze, a nawet całkiem głębokie refleksje dotyczące życia kobiety.

Tej przeciętnej, pokornej, uległej mężowi i dzieciom, dziś już dorosłym, zmiażdżonej codziennością, a raczej tej, która dała się jej zmiażdżyć, nie wiedząc kiedy i jak.

Banał? Może. Ale zarysowana perfekcyjnie przez Russela postać bohaterki, jak również obraz wzajemnych stosunków w jej rodzinie, trafia w sedno: z Shirley utożsamia się co drugi widz. A świetna w tej roli Iwona Pieniążek, sprawia, że nawet „co pierwszy”.

Jeszcze przed początkiem spektaklu na ekranie trwa obieranie kartofli. Proza życia. To dobry pomysł zapowiadający melancholię. Ekran gaśnie i Shirley obiera kartofle już w realu. Opowiada też o sobie… ścianie, albowiem w domu nie ma nikogo chętnego wysłuchania tej opowieści.

I co słyszy ściana? Że swoje życie Shirley podporządkowała rodzinie, że spędza całe dnie w kuchni, a rytm jej dni i tygodni wyznacza domowy jadłospis ( w czwartki tylko mielone!) i trasa: dom - zakupy - dom.

Że syn i córka mają ją w nosie, że mąż haruje całe dnie i wymaga dobrych kolacji, że ona, Shirley,w młodości była całkiem inną dziewczyną, podobnie jak jej mąż, Joe, innym chłopakiem. Itede itepe, itede…

I co się z nami stało? …Shirley ze zdumieniem odkrywa, że w jej życiu nie zostało nic z tego, o czym zawsze marzyła. Nic. Po prostu.

Ale oto przyjaciółka zaprasza ją na wyjazd do Grecji. –Boże - wzdycha Shirley - nigdy tam nie byłam…Joe mnie nie puści. Kto mu ugotuje, upierze?

Jednak jedzie. Co prawda wymarzona Grecja nie całkiem okaże się tą z Marzeń, ale będzie przełomem w życiu Shirley. Czy powróci do domu i męża?

Ten półtoragodzinny monolog Iwona Pieniążek wygłasza niezwykle przekonywująco. Mało! Jest tak wiarygodna, że całym sercem można jej współczuć, a nawet użalić się nad jej losem. Wiele momentów tego monologu jest humorystycznych, niemniej całość chwyta za serce. I woła: kobieto, postaw się wreszcie temu mężowi!

Ale cóż - my także wołamy do ściany.

Przedstawienie poprowadzone jest przez Rybkę bardzo sprawnie, skromna scenografia Wojciecha Stefaniaka nie rozprasza, a delikatna muzyka Łukasza Matuszyka tworzy odpowiedni klimat.

Coś trzeba jednak zrobić z ładną finałową piosenką śpiewaną przez Agnieszkę Damrych do słów Anny Kulpy, albowiem prawie jej nie słychać.

Myślę, że w nowym sezonie „Shirley Valentine” stanie się mocną pozycją repertuarową teatru.

POLECAMY PAŃSTWA UWADZE:

Religia i etyka w szkole. Kto ma kształcić nauczycieli etyki?

Wideo

Komentarze 1

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

G
Gość
Hahaha teraz dostałam informacje, ze wygrałam . Darmowy bon na zakupy do rossmana wygrałam tutaj: http://www.konkurs-rossmann.site/ Wystarczyło podac e-mail HAHA ale to łatwe :D
Dodaj ogłoszenie