Stalowa Wola. Międzypokoleniowe Spotkania Teatralne za nami. Organizatorem był Miejski Dom Kultury

Zdzisław Surowaniec
Zdzisław Surowaniec
„Wierna wataha” - monodram Mateusza Koniecznego z Teatru „Face to face” w Zduńskiej Woli
„Wierna wataha” - monodram Mateusza Koniecznego z Teatru „Face to face” w Zduńskiej Woli Łódzki Dom Kultury
W niedzielę zakończyła się trwająca trzy dni VI edycja „RELACJI Międzypokoleniowych Spotkań Teatralnych” – ogólnopolskiego festiwalu, którego idea oparta została na teatralnym dialogu pokoleń. Organizatorem był Miejski Dom Kultury.

Podczas trzech niezwykle intensywnych dni, począwszy od piątku 17 września, a skończywszy na niedzieli 19 września, widzowie zobaczyli 11 prezentacji konkursowych – wybranych spośród 47 propozycji nadesłanych z całej Polski. Wśród nich znalazły się spektakle zespołów międzypokoleniowych, teatrów młodzieżowych i realizowanych przez osoby dorosłe. Punktem łączącym wszystkie festiwalowe wydarzenia był temat przewodni – „władza pamięci” – do którego wprowadził Filip Springer – fotoreporter, reportażysta, dziennikarz zafascynowany twórczością Winfrieda Georga Sebalda, uznawanego za jednego z największych niemieckich pisarzy XX wieku.

Jednym z jurorów tegorocznego konkursu na najlepszy spektakl międzypokoleniowy, jednocześnie prowadzącym warsztaty teatralne i autorem wystawy fotografii prezentowanej podczas Festiwalu, był Leszek Mądzik – mistrz teatru plastycznego, scenograf i reżyser teatralny, malarz, fotograf, profesor sztuk plastycznych związany z Lublinem. Okazją do poznania sposobu pracy Mistrza, estetyki charakterystycznej dla jego twórczości, stała się etiuda teatralna, którą Leszek Mądzik przygotował z uczestnikami warsztatów.

RELACJE zakończyła „Podróż do Buenos Aires” – monodram Gabrieli Muskały – aktorki wielokrotnie wyróżnianej przez widzów i krytyków, a zasiadającej w tym roku także w Jury Festiwalu. O sztuce, zrealizowanej w Teatrze imienia Stefana Jaracza w Łodzi, pisali Łukasz Drewniak: „W łódzkim spektaklu zamiast fizycznej obecności starości jest jej metafora. Gabriela Muskała nie udaje staruchy – jest rumianą młodością, krucha i spłoszona w gestach. I jest to wielkie odkrycie inscenizacyjne… – i Jacek Sieradzki – W ponad godzinnym monologu Gabriela Muskała przedstawia proces rozsypywania się świadomości bohaterki, zamierania jej świata, stopniowej atrofii pamięci. Przedstawia przejmująco – właśnie dlatego, że niedosłownie, bez postarzania młodej twarzy i prowokowania zbyt łatwych wzruszeń. (…) Cały ów work in regress (jak określono rzecz w podtytule) pokazany zachwycająco misternie i konsekwentnie; właśnie precyzja scenicznej relacji skupia uwagę widowni niczym kryminał. Mądry, dojrzały spektakl w reżyserii Mariana Półtoranosa”.

Z powodu remontu Miejskiego Domu Kultury, w tym roku wszystkie spektakle RELACJI można było obejrzeć w Spółdzielczym Domu Kultury.

Dopłaty do cen energii

Wideo

Komentarze

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Dodaj ogłoszenie