Nisko. Maria Mirecka-Loryś ukończyła 105 lat. To bohaterka podziemia niepodległościowego

Zdzisław Surowaniec
Zdzisław Surowaniec
Maria Mirecka Loryś
Maria Mirecka Loryś Zdzisław Surowaniec
105 lat skończyła w niedzielę 7 lutego Maria Mirecka-Loryś - komendantka Narodowego Zjednoczenia Wojskowego Kobiet, przez całe życie działaczka społeczna i niepodległościowa.

Urodziła się 7 lutego 1916 roku w Ulanowie w powiecie niżańskim. Studiowała na uniwersytecie we Lwowie, gdzie wstąpiła do Związku Akademickiego Młodzież Wszechpolska. Po wybuchu wojny zaangażowała się w działalność konspiracyjną. Wiosną 1940 r. została komendantką Narodowej Organizacji Wojskowej Kobiet w powiecie niżańskim, później całego NOWK Okręgu Rzeszowskiego. Równolegle była kierownikiem sekcji kobiecej w Zarządzie Okręgu Rzeszowskiego Stronnictwa Narodowego i kurierką Komendy Głównej NOW. Po scaleniu NOW z AK, awansowana została na stopień kapitana, kierowała Wojskową Służbą Kobiet w rzeszowskim Podokręgu Armii Krajowej.

Wiosną 1945 r. została komendantką główną Narodowego Zjednoczenia Wojskowego Kobiet. Tego samego roku po zakończeniu wojny Mirecka wznowiła studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie.

1 sierpnia 1945 r. została aresztowana przez władze komunistyczne w Nisku, następnie zwolniona na mocy amnestii. Zagrożona ponownym aresztowaniem, w grudniu 1945 r. opuściła Polskę i z grupą kilkunastu działaczy narodowych dotarła do obozu 2. Korpusu Polskiego gen. Władysława Andersa pod Ankoną. Tam poznała swego męża, oficera rezerwy, Henryka Lorysia, z którym w październiku 1946 r. wyemigrowała do Anglii.

W styczniu 1952 roku z rodziną wyjechała do USA, najpierw do Toledo w stanie Ohio, a w 1954 roku do Chicago. Tam zaangażowała się w pracę w organizacjach polonijnych. Działała m.in. w Stronnictwie Narodowym, była członkiem Zarządu Głównego Związku Polek w Ameryce oraz Krajowego Zarządu Kongresu Polonii Amerykańskiej. Przez 32 lata była redaktorem "Głosu Polek", organu Związku Polek w Ameryce.

Od lat 70. XX w. zaangażowana jest w pomoc dla Polaków na dawnych Kresach. W grudniu 1999 r. została wiceprzewodniczącą Rady Naczelnej Stronnictwa Narodowego. Maria Mirecka-Loryś jest także autorką 2. tomu "Historii Związku Polek w Ameryce" i książki "Odszukane w pamięci. Zapiski o rodzinie, pracy, przyjaźni". W 2014 r. został zrealizowany film dokumentalny o Marii Mireckiej-Loryś pt. "Szkic do życiorysu" w reżyserii Ewy Szakalickiej.

Otrzymała "Drzwi do Wolności" na Festiwalu Filmowym "Niepokorni Niezłomni Wyklęci". Wyróżnienie to przyznawane za odwagę i poświęcenie dla bohaterów podziemia niepodległościowego i solidarnościowego.

W 2018 roku Maria Mirecka Loryś przeniosła się z Racławic koło Niska do Warszawy. Zamieszkała w ośrodku Bonifratów. Imieniem jej rodziny nazwano w lutym 2018 roku Zespół Pieśni i Tańca „Racławice”.

Polub nas i bądź na bieżąco. Poleć nas swoim znajomym

Echo Dnia Podkarpackie - Polub nas na FB

Znamy decyzję w sprawie trzeciej dawki szczepionki.

Wideo

Komentarze

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Dodaj ogłoszenie